सत्यवचन

​ ज्या ज्या विषयात या माणसाचा प्रवेश होतो, त्या त्या विषयाचे संपूर्ण परिमाणच बदलून जाते. समर्थक आणि विरोधक, या दोघांच्याही आकलनापलीकडची एखादी अनपेक्षित भूमिका जेव्हा तो घेतो, तेव्हा सभोवतालचा सारा कोलाहल एका विलक्षण शांततेत विरघळून जातो. आधीचा सारा गदारोळ क्षणात शांत होतो आणि दिशाहीन झुंडीला एकाएकी एक निश्चित मार्ग सापडतो. अकारण थैमान घालणारी आणि ध्येयहीन भरकटणारी मनेदेखील एका अदृश्य धाग्याने बांधली जाऊन शिस्तीत येतात. मात्र, याच वेळी, विरोधकांना पूर्णपणे चिरडून टाकण्याचा किंवा त्यांना नामोहरम केल्याचा कोणताही विकृत आनंद तो आपल्या पाठीराख्यांना कधीही घेऊ देत नाही. विजयाच्या सर्वोच्च शिखरावर असतानाही नेमके कुठे थांबायचे, याचे अचूक आणि प्रगल्भ भान त्याला आहे. 'मी सर्वांचा आहे' या सत्याची त्याला जाणीव आहेच; पण 'जे मला मानत नाहीत, तेदेखील अखेर माझेच आहेत', ही विशाल धारणा त्याच्या ठायी वसलेली आहे. त्याच्या वाट्याला येणारी निंदानालस्ती ऐकून समर्थकांच्या मनात कितीही संताप दाटून आला, तरीही परिस्थितीची सर्व सूत्रे अंतिमतः त्याच्याच हाती सुरक्षित आहेत, याची सर्वांना शाश्वती असत...